سخنان حضرت امیرالمومنین (ع) هنگام دفن حضرت زهرا (س):

وقتی امیرالمومنین فاطمه زهرا را به خاک سپرد و قبر او را هموار کرد دستان را در خاک قبر فرو برد و با حزن و اندوهی تمام درحالی که اشک بر گونه هایش جاری بود رویش را به سمت قبر رسول خدا نمود و عرض کرد: سلام بر تو ای رسول خدا و بر دخترت که به سمت تو آمده است و چه زود به نزد تو آمده است ای رسول خدا بعد از مرگ دختر تو صبر علی کم شد و عمر علی کوتاه گردید.
یا رسول الله علی امانت را پس داد و تو ودیعه خود را از دست علی ستاندی، ولی حزن و اندوه علی همیشگی وتمام نشدنی است و شبهای علی بسیار تار و تاریک است.
یا رسول الله! از دخترت بپرس که امت تو با همدستی همدگر چگونه ما را تنها نهادند، یا رسول الله از او بپرس که چه بوده چون با علی از غم روزگارش نگفت، و حال او را ای رسول خدا تو بپرس.

اشک ها از چشم ها آویخته                                    با نفسهایم غمی آمیخته

ایستاده مهدی صاحب زمان                                     پای آن گلدسته های ریخته

بار دیگر دست پلید و خائن اشغالگران غرب همراه خود فروختگانی که خود را یاور مذهب می دانند، از آستین پلید سرویس های اطلاعاتی بیرون آمد و داغی تازه بر دل همه شیعیان جهان و بالخصوص امام عصر نهادند.
ولی دشمنان بدانند متوکل عباسی بارها و بارها قبر اباعبدالله را شخم زد و به آب بست، تا شاید یادی از آن عزیز فراموش کند ولی امروز همه می بینند متوکل قرنهاست که مرده است و از او هیچ نشانی نیست، و حسین بن ابن علی (ع) هر روز مشعشع تر از گذشته بر تارک آفرینش می درخشد.
آنانکه ندانسته دست به این اعمال می زنند بدانند که حرم امامین همامین عسگریین در دلهای شیعیان است و دلهای شیعیان هیچ گاه راهی برای دشمنان ندارد.

اگر شاعر بودید برای کسی که یک عمر مورد حمایت شما بوده و بالاخره از پشت به شما خنجر می زد چه می سرودید؟

یا علی رفتم بقیع اما چه سود
هر چه گشتم فاطمه اینجا نبود

یا علی قبر پرستویت کجاست
آن گل صد برگ خوشبویت کجاست

هر چه باشد من نمک پرورده ام
دل به عشق فاطمه خوش کرده ام

حج من بی فاطمه بی حاصل است
فاطمه حلال صدها مشکل است

من طواف سنگ کردم دل کجاست
راه پیمودم پس منزل کجاست

کعبه بی فاطمه مشت گل است
قبر زهرا کعبه اهل دل است.